elli yüroya alınabilecek şeyler

denizler göğe çarpmadan yürüyorlar gördün mü?
gece hırsız asıl, sırtımda hep ağaçların kökleri
dehlizlerde sıçanlar, suda kir, gökte martı
sormayın ulan artık allahı kim yarattı
yürüyorsa ayaklarınız balıklamak üzere
elleriniz tek seferde buluyorsa dalgayı
köşelerden dönüyorsanız sormayın işte
bulut yok ve karşıdan görünüyor şehrin ışığı
hele gökte, hele gökte köyler vardı her gece

böyle bir geceyle başladı mayokinilerde isyan
iskeleden atladığımız koca bir devülasyondan
geriye iki sade soda bir meyveli yoğurt kaldı
çok para
masada köz biber, köz patlıcan, sarımsak, papara
çadırlarda havanın sıcaklığına varsak da
veya seksen saniye nefes tutup derinlere dalsak
bu yaşımıza bu başımıza yakışmayan dövizleri
ister istemez alkışlıyoruz rastgele egenin bir kıyısında

yuropa’da yalnızız elimizde araba
üstümüzden geçiyorlar sehven taş bir köprüyüz
bir fincan espresso için ne kadar da yozmuşuz
kafamızı yormuşuz altı üstü elli yüro için
hâlbuki bizim memleket, ah şu göğsü kılsız olan
yollarında diklik, denizinde göklük olan
bereketinde panik, allahında teklik olan
denizlerde kalmışız, çıkılmıyor yokuşları

en genç bizdik.
yağmurları yağmadan yakalayacak kadar gençtik
sevişmek için allahın görmediği yerler arayan ve
ardından avucunu yalayan gençler bizdik
sahiden bizdik, hakikaten gençtik, en gençtik
bir ay çalışsak kuş vuracak kıvama
bir masa silsek avucumuza bakacak yola gelirdik koşa koşa
oysa yuropa’da, epi topu bir margaritaya denktik
epi topu bir berlinerin üzerindeki bembeyaz toza

coğrafya kadardır başımıza düşen taş
ne kadar da yaş alınır elli yüroyla bir düşünsene
gözler doldu mu taşar, taşı mı gelir toplar gâvur devlet
bu topraklar öyle mi? yaşın başın umurlarında mı düşünsene
bizim paranın ellisiyle iki paket sigara, iki cips, bir kola
üstüne bir şey alayım desen ne var allahın rahmetinden başka
ya da bir imamın çatılarınızı ısıtan lanetinden ziyade
düşünsene?

sağda gökçetepe, solda sagrada familia
sağda barış gelininin cesedi, solda insan haklarıyla
sağda bir kamp ateşi, solda bütün yollar han pasada
bir gecenin kaç saati satın alınır elli yüroyla
soldaki refaha yorulan çenemizin züğürt bağı
ve çadırda uyuyan dostlarımızın sıcak nefesleri
kalk diyorum sana çıkalım beraber duble yollara
pasportunun ve teninin rengini asla umursamadan,
tüfeklerle beklerler sınır kapısında
son bir rüya:

elli yüroya kaç uçak bileti gelir diye merakla sordum
biz elli liralık mazotla kalırken ege yollarında

(Kitap İsmi: Haydi Etek Giyelim)

senden sonsuza dek özür dilemem gerekir

doğduğumdan beri ne dediysem yapmadım
“pencere” yazamazdım, yıldız çizemezdim deftere
bağcıklarımı bağlamayı çok geç öğrendim
belki ağzımdaki kaşık kaşık pulbiber,
bana nasıl yaşanır göstermiştir, özür dilerim

çantandan kopardığım o kalın ahşap boncuklar,
ve apartman girişlerinde varoluşçuluk oynadığım
hatta misafirler gelecekken kumlara bulandığım için
salondan fiskosunu dinlediğim için de senden
sonsuza dek özür dilemem gerekir

ben doğduktan sonra uzadı geceler özür dilerim
kıvılcım çıksın diye birbirine çarptığım bıçaklardan
bir kıvılcım bile çıkmadı kusuruma bakma
yanağımdaki güllerin yapraklarını sordum sana
sen bana dikenleri ağlayarak anlattın
yine de kolumda izi kaldı gömleğimde kir
sırtımda kırdığın oklavayla açamadığın hamurlar için
senden sonsuza dek özür dilemem gerekir

kıvırcık saçlar ve sanırım birkaç sayfa şiir
mesela iltihaplı romatizmadan yassılaşan sırtım
beni senin varisin yapar biraz da müteşekkir
inceden inceden çaldığım sigaraların için ama
ve aralık yirmiüçte çaldığım kapın için senden
sonsuza dek özür dilemem gerekir

seni sevdiğim her gün yukardaydı gökyüzü
ve çocuklardan dayak yediğim için döverdin
ben sokakta hiç bir küfür öğrenmemiştim
sabahat’i senden duymuştum da dinlemiştim
çamaşır suyu ve leman birlikte var oldu içimde
bir de sen sevmedin diye sevilmiyordu
osman ve bekir
ama ben dudaklarıma demirler sokmuştum yine de
senden sonsuza dek özür dilemem gerekir

bir dilek tut deseler seni bırakmadığımı
bir şarkı söyle deseler engin nurşani’yi söylerdim
her duan kabul olacak deseler ikinciyi söylemezdim
senin o kıvırcık saçın ve yuvarlak burnun
kloraktan parmakların ve pamuktan göğsün
toprak görmesin horluyorsam beni sana çevir
bayram sabahları yoğurtla salçayı ben alırım

toprak gelirse ben ardındaysam tereddüt etmeden çekil
yirmi yıl oldu ben bir kere sözümü tutamadım
senden sonsuza dek özür dilemem gerekir

(Kitap İsmi: Haydi Etek Giyelim)

bize yasin okutuyorlar

bize yasin okutuyorlar
savcı hiçbir şey yapmıyor
belki allah yapar diye
bilmem kaçıncı yasa bilmem kaçıncı madde
doğru konuşmanın yasak olduğu
konuşmanın yasak olduğu
-manın yasak olduğu bir yerde
çabuk bir hareketle
toprağa gömülenken toprağa gömen
ayıp yerlerini yasak dövizlerle örten
ve ölmeden önce iman edenlere karşı
bize yasin okutuyorlar
allah nefretimizi kayda değer bulsun diye
kayıtlara geçmiyor hiçbir nüsha
bize yasin okutuyorlar günaşırı
anneleri ağlatanların utanması bitmez
kalplerindeki taşı parlatıp satarlar
savcı hiçbir şey yapmıyor
firavunun filminden topal sinek sahnesi
bilmem kaçıncı yasanın bilmem kaçıncı maddesi
taşıyıcı kolonlarına kahır bulaşmış adliye
polis intihar ediyor
bize yasin okutuyorlar
savcı hiçbir şey yapmıyor
belki
allah yapar diye

(Kitap İsmi: Haydi Etek Giyelim)

Şairin Biyografisi (Ozan R. Kartal)
Ozan R. Kartal, 1999 yılında İstanbul’da doğdu. Şiirleri Buzdokuz, Cite de Pera, Kök Şiir gibi dergilerde yayımlandı. Çeşitli yayınlarda tasarımcılık, editörlük, dizgi ve mizanpaj işleri yapmakta ve Yıldız Teknik Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde öğrenimine devam etmekte.