Artezyen, Özgür Bağlıyalnız

ARTEZYEN

Çatlamış toprağın karnını deşsin diye tuttular onu.
Adı yoktu, yüzü rüzgârın bile merhamet etmediği bir uçurumdu.
Kuraklık kasabanın gırtlağına çökmüş
Herkes kendi nefesinin kokusundan iğrenir olmuştu.
Görevi belliydi:
Şehrin kurumuş damarlarına paslı bir iğne batırmak
Ve o kibri kırılmamış saklı suyu
yeryüzüne kusmaya zorlamak.

İlk gün kazmayı toprağa değil sessizliğe vurdu adam.
İkinci gün karanlık onu yutacak kadar genişledi.
Üçüncü gün, derinlerden çekilen ilk kova gün ışığına çıktığında
Ahali ellerinde taslarla koşuşmuştu kuyunun ağzına.
Fakat kovanın içinde bir damla bile su yoktu.
Bir avuç kara çamurun ortasında parlayan
Kasabanın en dindar adamının yıllar evvel gömdüğü
gayrimeşru bir bebeğin küçücük kafatasıydı.

Kuyu derinleştikçe urgan gerildi, etin sıkleti bindi kenevire
Çıkrığın sesi gıcırdayan bir çeneye dönüştü
Aşağıdan çekilen her kova çatlatıyordu kerpici.
Yutulmuş yeminler çalınmış tapular
iftirayla asılmış adamların çürümüş düğmeleri
Meşin kukul, paslı mil, bilekte tunçtan bukağı.
Adam su aramıyordu artık
Kasabanın yerin yedi kat altına gömüp de unuttuğu
mezarlığı talan ediyordu.

Öğle vakti, güneş tepeye dikilip de gölgeler ayak altlarına sindiğinde
Kuyunun etrafındaki kalabalık korkuyla geriledi.
Aşağıdan yankılanan soğuk bir ses
yırtmıştı bütün bu boğucu sıcağı:
“Damarı buldum!”

Suya kanmaktansa, kavrulmayı seçti kasaba
Aynaya bakmaktansa, kör olmak daima daha masrafsız geldi onlara.
İlk taşı ihtiyar muhtar aldı yerden
Sonra kibrine yenilmiş kadınlar, sonra bereketi çalınmış çocuklar
Kuyunun ağzına bir daha açılmamacasına
yağmur gibi taş ve toprak yağdırdılar.

(Kamera yavaşça kuyunun içine, yerin altına iniyor şimdi)

Kasaba eskisinden de susuz
Hatta susuzluktan kendi dilini çiğnemeye başladı ahali.
Fakat aşağıda
Üzerine yığılan kayaların altında ezilen adam
ölmeye hiç niyetli değil.
Balçık kaplı kırık avuçlarını açıp
Yeryüzünün güneşe sakladığı bütün bu irini
Ulu bir ecel şerbeti gibi kana kana içiyor.

Bulutlar rahmetini esirgeyedursun
İçtikçe bizimki, toprak içe doğru çöküyor
Çatlıyor kaya
Kuyu gitgide genişliyor.

A Fair Day, Martin Parr’s Photos of Rural Ireland In the Early 1980s

İktibas Kartı

▼

Bir yanıt yazın