“bir güzel nasıl kasabada yaşadı da kimesne”
bir güzel nasıl kasabada yaşadı da kimesne
(aşağı yukarı hep inip çıkarken çanlar)
bahar yaz sonbahar kış
yapmadığı şarkısı ettiği de raksıydı.
Kadınlar ve erkekler(hem ufak hem de tefek)
kimesneyi dünyada umursamazlardı pek
ektikleriydi değilleri biçtikleri aynıları
güneş ay yıldızlar yağmur
çocuklar tahmin etti(lakin pek azı ancak
aşağı unuttular yukarı büyüyerek
sonbahar kış bahar yaz)
hiçkimsenin onu çok daha çok sevdiğini
ne zaman ki şimdiyle yaprak ile ağaçla
kederiyle ağladı güldü onun neşesi
kuşla kar ve dahi durağanla kımıltı
kimesnenin her idisi onun için her şeydi
evlendi birileri kendi herkesleriyle
gülüşüp ağlaştılar ve ettiler raksını
(uyu uyan ümit et ve sonrasında)onlar
aslayı söyleyerek uyudular düşünü
yıldız yağmur güneş ay
(ve sadece yağan kar başlayabilir izaha
hatırlamağı unutmağa nasıl meyilli çocuklar
aşağı yukarı hep çanlar dalgalanırken)
günlerden bir gün öldü kimesne sanırım
(ve hiçkimse eğilip öptü onun yüzünü)
meşgul halk toprağa verdi onları yan yana
azar azar ve dahi idi idiyle de hem
hepsinden hepisiyle derinden deriniyle
ve çok daha çoklukla uykuyu düşlediler
hiçkimse ve kimesne nisan ve yeryüzüyle
dilekle ve ruh ile evet ile de eğer.
Kadınlar ve erkekler(hem ding ve dahi dong)
yaz sonbahar kış bahar
ektiklerini biçip geldiklerini gittiler
güneş ay yıldızlar yağmur
Mütercim: Özgür Bağlıyalnız
“anyone lived in a pretty how town”
anyone lived in a pretty how town
(with up so floating many bells down)
spring summer autumn winter
he sang his didn’t he danced his did.
Women and men(both little and small)
cared for anyone not at all
they sowed their isn’t they reaped their same
sun moon stars rain
children guessed(but only a few
and down they forgot as up they grew
autumn winter spring summer)
that noone loved him more by more
when by now and tree by leaf
she laughed his joy she cried his grief
bird by snow and stir by still
anyone’s any was all to her
someones married their everyones
laughed their cryings and did their dance
(sleep wake hope and then)they
said their nevers they slept their dream
stars rain sun moon
(and only the snow can begin to explain
how children are apt to forget to remember
with up so floating many bells down)
one day anyone died i guess
(and noone stooped to kiss his face)
busy folk buried them side by side
little by little and was by was
all by all and deep by deep
and more by more they dream their sleep
noone and anyone earth by april
wish by spirit and if by yes.
Women and men(both dong and ding)
summer autumn winter spring
reaped their sowing and went their came
sun moon stars rain
E. E. Cummings
